ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΑΣ ΤΟ ΧΑΛΙ ΕΧΟΥΜΕ ....
(ΣΥΡΕΤΕ ΤΟΝ ΔΕΙΚΤΗ ΕΠΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ)
Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009
ΕΧΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ .....
ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΑΣ ΤΟ ΧΑΛΙ ΕΧΟΥΜΕ ....
(ΣΥΡΕΤΕ ΤΟΝ ΔΕΙΚΤΗ ΕΠΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ)
Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009
ΕΥΠΩΛΗΤΑ ΑΠΟ 25/9-1/10/2009 (ΑΠΟ ΤΟ "ΕΘΝΟΣ")
ΔΗΜ. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΘΗΝΑ Από 25/9 έως 1/10/09
1 2 ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΦΟΡΕΣ Ζ. Ζατέλη
2 1 ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ ‘ΜΑΘΑ, ΜΑ ΞΕΧΑΣΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ Δ. Μπουραντάς (Διαβάστε κριτική για το βιβλίο από τον librofan εδώ)
3 3 ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ Λ. Μαντά
4 4 ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΑΔΙ Σ. Βοΐκου
5 6 ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΡΟΛΟΪ (Ή ΣΧΕΔΟΝ) Γκ. Στυλιανού
6 5 ΑΝ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΑΛΛΙΩΣ Α. Παπαδάκη
7 7 ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ Χ. Δημουλίδου
8 * ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΕΡΑΣΤΕΣ Θ. Καλλιφατίδης
9 * ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ Κ. Ταχτσής
10 * ΜΕΔΟΥΣΑ ΑΠΟ ΣΜΑΛΤΟ Π. Αγαπητός
ΣΤΕΦΑΝΙ ΜΕΪΕΡΞΕΝΑ ΑΘΗΝΑ
1 8 ΧΑΡΑΥΓΗ Σ. Μέιερ
2 1 ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ Σ. Λάρσον
3 2 ΜΠΙ ΟΠΩΣ ΜΠΙΡΑ Τ. Ρόμπινς
4 * THE LOST SYMBOL Ντ. Μπράουν
5 3 Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΞΑΡΤΗΣΗΣ Χ. Μπουκάι
6 4 ΝΕΑ ΣΕΛΗΝΗ Στ. Μέιερ
7 6 ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ Τζ. Φλιν
8 7 ΤΟ ΝΗΣΙ Β. Χίσλοπ
9 9 ΦΩΝΕΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Ρ. Πίλτσερ
10 9 ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ Χ. Μπουκάι
*Από τα βιβλιοπωλεία: Βιβλιοκίνηση, Βιβλιορρυθμός, Ελευθερουδάκης, Ευριπίδης, Σ. Ζαχαρόπουλος, Ιανός, Παπασωτηρίου, Fnac, Εστία, Leader Books.
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Από 25/9 έως 1/10/09
1 2 Ο ΤΡΕΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ Π. Νάσιουτζικ
2 4 Ο ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑΣ Κ. Καρακάσης
3 7 ΑΝ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΑΛΛΙΩΣ Α. Παπαδάκη
4 1 ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΦΟΡΕΣ Ζ. Ζατέλη
5 3 ΟΤΑΝ ΚΛΑΙΝΕ ΤΑ ΑΣΤΡΑ Α. Ν. Μανιάτη
6 10 ΧΟΡΟΣ ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΜΕΝΩΝ Μ. Βαμβουνάκη
7 8 ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ Λ. Μαντά
8 5 ΔΡΑΚΟΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ Κ. Οικονόμου
9 6 ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΑΔΙ Σ. Βοΐκου
10 9 ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ Ντ. Γιαννακοπούλου
ΞΕΝΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
1 2 ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ Σ. Λάρσον
2 4 ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ Τζ. Φλιν
3 6 ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ Α. Καμιλέρι
4 2 ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ Ν. Τζαβαρία
5 3 ΦΩΝΕΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Ρ.Πίλτσερ
6 8 ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ Φ. Σέτσινγκ
7 5 ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ Μπ. Σλινκ
8 10 Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ Π. Κοέλο
9 7 ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ Χ. Μπουκάι
10 9 ΕΛΕΟΣ Τ. Μόρισον
* Από τα βιβλιοπωλεία: Βιβλιοκίνηση, Ιανός, Μαλλιάρης, Public, Ραγιάς, Μπαρμπουνάκης, Δάφνη (Νεάπολη).
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΑΡΧΙΑ
Από 25/9 έως 1/10/09
1 1 ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ ‘ΜΑΘΑ, ΜΑ ΞΕΧΑΣΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ Δ. Μπουραντάς
2 3 ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΦΟΡΕΣ Ζ. Ζατέλη
3 2 ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ Λ. Μαντά
4 * ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΑΔΙ Σ. Βοΐκου
5 4 ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ Ντ. Γιαννακοπούλου
6 5 ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ Χ. Δημουλίδου
7 6 ΑΝ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΑΛΛΙΩΣ Α. Παπαδάκη
8 7 ΟΔΟΙΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Ε. Ομηρόλη
9 * ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ Κ. Ταχτσής
10 9 Ο ΤΡΕΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ Π. Νάσιουτζικ
ΞΕΝΑ ΕΠΑΡΧΙΑ
1 4 ΧΑΡΑΥΓΗ Σ. Μέιερ
2 5 ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ Σ. Λάρσον
3 2 ΦΩΝΕΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Ρ. Πίλτσερ
4 * ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ Χ. Μπουκάι
5 9 ΤΟ ΝΗΣΙ Β. Χίσλοπ
6 7 Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ Π. Κοέλο
7 3 ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ Χ. Μπουκάι
8 * THE LOST SYMBOL Ντ. Μπράουν
9 6 Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΞΑΡΤΗΣΗΣ Χ. Μπουκάι
10 8 ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ Τζ. Φλιν
*Από τα βιβλιοπωλεία: Ακαδημία (Ρόδος), Ελευθερουδάκη (Αγρίνιο), Γνώση (Λάρισα), Ειρμός (Μυτιλήνη), Δοκιμάκης (Ηράκλειο), Πρωτοπορία (Πάτρα), Πένα (Βόλος).
Από το "ΕΘΝΟΣ"
Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2009
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ: ΑΞΙΟΣ ΕΣΤΙ
Aμέσως μετά τον πόλεμο, χρόνια μεγάλης φτώχειας, ένα απέραντο ρημαδιό η χώρα, σημάδια θανάτου και λαίλαπας ακόμα νωπά παντού, ένας νέος, ευκατάστατος άντρας αναχωρεί για σπουδές στην Ελβετία. Καθ’ οδόν για το αεροδρόμιο, μια μικρή καθυστέρηση τον βρίσκει δίπλα σε μια αλάνα με ρακένδυτα σκελετωμένα παιδιά να παίζουν ανάμεσα στα σκουπίδια. Καταγράφει την εικόνα και την παίρνει μαζί του στις αποσκευές του από την Ελλάδα. Σε λιγότερο από είκοσι τέσσερις ώρες στη Λοζάνη, σε ένα δασάκι, μια άλλη εικόνα, ροδαλά, υγιέστατα αγόρια και κορίτσια, υπέρκομψα ντυμένα κάνουν ιππασία. Ο ευαίσθητος νέος Οδυσσέας Ελύτης συγκλονίζεται!
Ποιητής και πατριώτης, έχοντας πολεμήσει στην πρώτη ζώνη πυρός, έχοντας πονέσει για την πατρίδα του, έχοντας δει με τα μάτια του το άδικο σφιχταγκάλιασμα συνομηλίκων του με τον θάνατο -λίγο έλειψε να πεθάνει κι ο ίδιος- συνειδητοποιεί την κραυγαλέα αντίθεση και ταυτίζεται με το δράμα της πατρίδας του. Τον κάνει να καταλάβει ότι η μοίρα του ποιητή δεν μπορεί να είναι από τη μεριά του χρήματος και της εξουσίας. Κι αυτό γίνεται η μεγάλη αφορμή, το έναυσμα για ένα ποίημα «δέηση». Γεννιέται η ιδέα του «Aξιον Εστί». Eνα ποιητικό έργο σε μορφή εκκλησιαστικής λειτουργίας, μια εξιστόρηση του δράματος και των παθών του Ελληνισμού, ένας ύμνος στην Ελλάδα που θα χρειαστεί δέκα χρόνια για να ολοκληρωθεί. Και το οποίο έμελλε σαν μια σύγχρονη λειτουργία, χάρη στη θεία μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και τις κατανυχτικές φωνές των Γρηγόρη Μπιθικώτση και Μάνου Κατράκη, να εμπνεύσουν έναν ολόκληρο λαό. Γιατί το «Aξιον Εστί» με το διάσημο ορατόριο του 1964, έτυχε αποδοχής μεγαλύτερης και από λαϊκά τραγούδια. Εγινε ένα εμβατήριο εθνικής ανάτασης! Κορύφωση μιας πορείας ενός ποιητή που είχε ξεκινήσει από τον ελληνοκεντρισμό, που τον εγκατέλειψε για χάρη του υπερρεαλισμού, αλλά που τελικά πάντα σε αυτόν επέστρεφε. Προσκολλημένος σε μια μεγάλη παράδοση, όχι στείρου εθνικισμού αλλά της βεβαιότητας μιας σπουδαίας πολιτισμικής συνέχειας, μεγάλης οικουμενικής πνευματικής σημασίας. Μια βεβαιότητα που έγινε για τον ίδιο φόρμα, ύφος και ήθος - καλλιτεχνικό και οντολογικό.
Γεννημένος το 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης, το τελευταίο από τα έξι παιδιά του Παναγιώτη Αλεπουδέλη, σαπωνοποιού με καταγωγή από τη Λέσβο, όπως και η μητέρα του Μαρία, το γένος Βρανά. Ο πατέρας μεταφέρει το εργοστάσιό του το 1914 στον Πειραιά, όπου ως φανατικός βενιζελικός, μετά την πτώση του Κρητικού πολιτικού το ‘20, υπομένει ουκ ολίγες πολιτικές διώξεις. Ο ποιητής δεν θα ξεχνούσε ποτέ ότι σε ηλικία δώδεκα ετών, όταν επισκέφτηκαν τη Λοζάνη της Ελβετίας όπου σπούδαζαν τα αδέλφια του, σε μια τους συνάντηση με τον Βενιζέλο τού κρατούσε το χέρι όσο αυτός μιλούσε με τους γονείς του.
Ποιήματα γράφει με ψευδώνυμο από παιδί, στη «Διάπλαση των παίδων». Δεινός αθλητής, μέχρι που μια αδενοπάθεια στα δεκαέξι του τον καθηλώνει στο κρεβάτι για τρεις μήνες. Στρέφεται κι αφοσιώνεται οριστικά στη λογοτεχνία. Το 1928, που τελειώνει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του, δέχεται πιέσεις από την οικογένειά του να σπουδάσει χημεία ώστε να μπορέσει να ενταχθεί στην επιχείρησή τους, αλλά ο ίδιος αντιστέκεται σθεναρά. Σε αντάλλαγμα, μπαίνει στη Νομική Σχολή Αθηνών. Εκεί το 1933 γίνεται μέλος ενός πολύ ξεχωριστού κύκλου. Ως εκπρόσωπος φοιτητών συμμετέχει στα «Συμπόσια του Σαββάτου» της «Ιδεοκρατικής Φιλοσοφικής Ομάδας» των Κ. Τσάτσου, Π. Κανελλόπουλου, Ι. Θεοδωρακόπουλου και Ι. Συκουτρή, βάζοντας έτσι τις βάσεις για ένα λαμπρό μέλλον τόσο στον χώρο της διανόησης όσο και της λογοτεχνικής αναζήτησης.
Πνευματικό παιδί της γενιάς του ’30, αναζητά τη μαγεία της ελληνικής κληρονομιάς όπου μπορεί να τη διακρίνει. Εικοσάχρονος φοιτητής, διασχίζει με μια Σεβρολέ την Ελλάδα που τον εκπλήσσει σε κάθε της έκφανση. Κάτω από το λιοπύρι, κάτω από τον καταγάλανο ουρανό και στη γενεσιουργό δύναμη του Αιγαίου ανακαλύπτει το υλικό και τα σύμβολα με τα οποία θα αναμετριόταν, σύντομα, στο έργο του. Συνδέεται φιλικά με τον Ανδρέα Εμπειρίκο, με τον οποίο ταξιδεύει στην πατρίδα των γονιών του, τη Λέσβο, όπου δεν αφήνουν καφενείο, καπηλειό, σπίτι σε αναζήτηση έργων του Θεόφιλου. Χάρη σε αυτό το ταξίδι θα γράψει αργότερα το περίφημο δοκίμιο για τον μεγάλο λαϊκό ζωγράφο, αλλά κυρίως, χάρη στη στενή του φιλία με τον «πατέρα» του ελληνικού υπερρεαλισμού, ανανεώνει τη σχέση του με τον ποιητικό λόγο. Του ανοίγονται νέες προοπτικές στην έκφραση, νέες αισθητικές ανησυχίες.
Ο Κατσίμπαλης και ο Σεφέρης είναι οι πρώτοι που τον πείθουν ότι έχει κατακτήσει προσωπικό στυλ και τον ωθούν στην πρώτη του δημοσίευση ποιημάτων του τον Νοέμβριο του 1935 στο λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Γράμματα». Με το όνομα Οδυσσέας Ελύτης, γεννιέται ένας νέος ποιητής και οι πρώτοι του στοίχοι, «Ο έρωτας, το αρχιπέλαγος», είναι σαν να καθόριζαν ολόκληρο το μετέπειτα του έργο. Ολη του η ποίηση στο μέλλον θα ξεχειλίζει από Αιγαίο και έρωτα, ενώ παράλληλα για πάρα πολλά χρόνια μετεωρίζεται μεταξύ ελληνικότητας και ευρωπαϊκής σκέψης, μεταξύ υπερρεαλισμού και λυρισμού. Αλλωστε ποτέ δεν έκρυψε τη λατρεία του για τον Σολωμό, τον οποίο θεωρούσε τον «μεγάλο του δάσκαλο», και τον Κάλβο.
Το 1936 στο πλαίσιο της Α’ Διεθνούς Υπερρεαλιστικής Εκθεσης Αθηνών εκδηλώνει μια άλλη του αγάπη και δραστηριότητα, τη ζωγραφική σύνθεση μέσω του κολάζ, που αργότερα ονόμασε «συνεικόνες».
Ποιητής και πατριώτης, έχοντας πολεμήσει στην πρώτη ζώνη πυρός, έχοντας πονέσει για την πατρίδα του, έχοντας δει με τα μάτια του το άδικο σφιχταγκάλιασμα συνομηλίκων του με τον θάνατο -λίγο έλειψε να πεθάνει κι ο ίδιος- συνειδητοποιεί την κραυγαλέα αντίθεση και ταυτίζεται με το δράμα της πατρίδας του. Τον κάνει να καταλάβει ότι η μοίρα του ποιητή δεν μπορεί να είναι από τη μεριά του χρήματος και της εξουσίας. Κι αυτό γίνεται η μεγάλη αφορμή, το έναυσμα για ένα ποίημα «δέηση». Γεννιέται η ιδέα του «Aξιον Εστί». Eνα ποιητικό έργο σε μορφή εκκλησιαστικής λειτουργίας, μια εξιστόρηση του δράματος και των παθών του Ελληνισμού, ένας ύμνος στην Ελλάδα που θα χρειαστεί δέκα χρόνια για να ολοκληρωθεί. Και το οποίο έμελλε σαν μια σύγχρονη λειτουργία, χάρη στη θεία μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και τις κατανυχτικές φωνές των Γρηγόρη Μπιθικώτση και Μάνου Κατράκη, να εμπνεύσουν έναν ολόκληρο λαό. Γιατί το «Aξιον Εστί» με το διάσημο ορατόριο του 1964, έτυχε αποδοχής μεγαλύτερης και από λαϊκά τραγούδια. Εγινε ένα εμβατήριο εθνικής ανάτασης! Κορύφωση μιας πορείας ενός ποιητή που είχε ξεκινήσει από τον ελληνοκεντρισμό, που τον εγκατέλειψε για χάρη του υπερρεαλισμού, αλλά που τελικά πάντα σε αυτόν επέστρεφε. Προσκολλημένος σε μια μεγάλη παράδοση, όχι στείρου εθνικισμού αλλά της βεβαιότητας μιας σπουδαίας πολιτισμικής συνέχειας, μεγάλης οικουμενικής πνευματικής σημασίας. Μια βεβαιότητα που έγινε για τον ίδιο φόρμα, ύφος και ήθος - καλλιτεχνικό και οντολογικό.
Γεννημένος το 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης, το τελευταίο από τα έξι παιδιά του Παναγιώτη Αλεπουδέλη, σαπωνοποιού με καταγωγή από τη Λέσβο, όπως και η μητέρα του Μαρία, το γένος Βρανά. Ο πατέρας μεταφέρει το εργοστάσιό του το 1914 στον Πειραιά, όπου ως φανατικός βενιζελικός, μετά την πτώση του Κρητικού πολιτικού το ‘20, υπομένει ουκ ολίγες πολιτικές διώξεις. Ο ποιητής δεν θα ξεχνούσε ποτέ ότι σε ηλικία δώδεκα ετών, όταν επισκέφτηκαν τη Λοζάνη της Ελβετίας όπου σπούδαζαν τα αδέλφια του, σε μια τους συνάντηση με τον Βενιζέλο τού κρατούσε το χέρι όσο αυτός μιλούσε με τους γονείς του.
Ποιήματα γράφει με ψευδώνυμο από παιδί, στη «Διάπλαση των παίδων». Δεινός αθλητής, μέχρι που μια αδενοπάθεια στα δεκαέξι του τον καθηλώνει στο κρεβάτι για τρεις μήνες. Στρέφεται κι αφοσιώνεται οριστικά στη λογοτεχνία. Το 1928, που τελειώνει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του, δέχεται πιέσεις από την οικογένειά του να σπουδάσει χημεία ώστε να μπορέσει να ενταχθεί στην επιχείρησή τους, αλλά ο ίδιος αντιστέκεται σθεναρά. Σε αντάλλαγμα, μπαίνει στη Νομική Σχολή Αθηνών. Εκεί το 1933 γίνεται μέλος ενός πολύ ξεχωριστού κύκλου. Ως εκπρόσωπος φοιτητών συμμετέχει στα «Συμπόσια του Σαββάτου» της «Ιδεοκρατικής Φιλοσοφικής Ομάδας» των Κ. Τσάτσου, Π. Κανελλόπουλου, Ι. Θεοδωρακόπουλου και Ι. Συκουτρή, βάζοντας έτσι τις βάσεις για ένα λαμπρό μέλλον τόσο στον χώρο της διανόησης όσο και της λογοτεχνικής αναζήτησης.
Πνευματικό παιδί της γενιάς του ’30, αναζητά τη μαγεία της ελληνικής κληρονομιάς όπου μπορεί να τη διακρίνει. Εικοσάχρονος φοιτητής, διασχίζει με μια Σεβρολέ την Ελλάδα που τον εκπλήσσει σε κάθε της έκφανση. Κάτω από το λιοπύρι, κάτω από τον καταγάλανο ουρανό και στη γενεσιουργό δύναμη του Αιγαίου ανακαλύπτει το υλικό και τα σύμβολα με τα οποία θα αναμετριόταν, σύντομα, στο έργο του. Συνδέεται φιλικά με τον Ανδρέα Εμπειρίκο, με τον οποίο ταξιδεύει στην πατρίδα των γονιών του, τη Λέσβο, όπου δεν αφήνουν καφενείο, καπηλειό, σπίτι σε αναζήτηση έργων του Θεόφιλου. Χάρη σε αυτό το ταξίδι θα γράψει αργότερα το περίφημο δοκίμιο για τον μεγάλο λαϊκό ζωγράφο, αλλά κυρίως, χάρη στη στενή του φιλία με τον «πατέρα» του ελληνικού υπερρεαλισμού, ανανεώνει τη σχέση του με τον ποιητικό λόγο. Του ανοίγονται νέες προοπτικές στην έκφραση, νέες αισθητικές ανησυχίες.
Ο Κατσίμπαλης και ο Σεφέρης είναι οι πρώτοι που τον πείθουν ότι έχει κατακτήσει προσωπικό στυλ και τον ωθούν στην πρώτη του δημοσίευση ποιημάτων του τον Νοέμβριο του 1935 στο λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Γράμματα». Με το όνομα Οδυσσέας Ελύτης, γεννιέται ένας νέος ποιητής και οι πρώτοι του στοίχοι, «Ο έρωτας, το αρχιπέλαγος», είναι σαν να καθόριζαν ολόκληρο το μετέπειτα του έργο. Ολη του η ποίηση στο μέλλον θα ξεχειλίζει από Αιγαίο και έρωτα, ενώ παράλληλα για πάρα πολλά χρόνια μετεωρίζεται μεταξύ ελληνικότητας και ευρωπαϊκής σκέψης, μεταξύ υπερρεαλισμού και λυρισμού. Αλλωστε ποτέ δεν έκρυψε τη λατρεία του για τον Σολωμό, τον οποίο θεωρούσε τον «μεγάλο του δάσκαλο», και τον Κάλβο.
Το 1936 στο πλαίσιο της Α’ Διεθνούς Υπερρεαλιστικής Εκθεσης Αθηνών εκδηλώνει μια άλλη του αγάπη και δραστηριότητα, τη ζωγραφική σύνθεση μέσω του κολάζ, που αργότερα ονόμασε «συνεικόνες».
Το 1939 εκδίδει την πρώτη του συλλογή «Προσανατολισμοί» και εντάσσεται ως ανθυπολοχαγός στη Διοίκηση Στρατηγείου Α’ Σώματος Στρατού, ιδιότητα με την οποία πολεμά το ’40 στο αλβανικό μέτωπο. Κινδυνεύει να πεθάνει όταν προσβάλλεται από σοβαρό κρούσμα κοιλιακού τύφου και μεταφέρεται στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Ενα περιστατικό που τον στιγματίζει. Εν μέσω Κατοχής, τον Νοέμβριο του 1943, τυπώνει σε έξι χιλιάδες αντίτυπα το έργο «Ο Ηλιος ο πρώτος» μαζί με τις «Παραλλαγές πάνω σε μια αχτίδα», έναν ύμνο στη χαρά της ζωής! Με την απελευθέρωση δημοσιεύει το «Ασμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας» αποτίοντας φόρο τιμής σε αυτούς που αγωνίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους στην Πίνδο. Πρόκειται για ένα από τα πιο βιωματικά του έργα, γραμμένο σαν δημοτικό μοιρολόγι σε ελεύθερο και δεκαπεντασύλλαβο στίχο, αλλά και με υπερρεαλιστικά στοιχεία.
Για ένα μικρό διάστημα γίνεται διευθυντής προγράμματος του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, ενώ κρατά στήλη τεχνοκριτικού στην Καθημερινή. Στο Παρίσι παρακολουθεί μαθήματα φιλοσοφίας στη Σορβόνη. Οταν, το 1948, γίνεται ιδρυτικό μέλος της Association Internationale des Critiques d’ Art, γνωρίζει τον πάπα του σουρεαλισμού Αντρέ Μπρετόν, το πνευματικό του ίνδαλμα Πολ Ελιάρ, τον Καμί, τον ντανταϊστή Τριστάν Τζαρά, και χάρη στον Ελληνα τεχνοκριτικό Ε.Τεριάντ, τους Μιρό, Ματίς, Σαγκάλ, Τζιακομέτι και Πικάσο.
Αφού πρώτα επισκέπτεται τη φρανκική Ισπανία, για χάρη του αγαπημένου του Λόρκα (που είχε ήδη μεταφράσει και δημοσιεύσει στα ελληνικά), η διετία ’50-,51 τον βρίσκει στο Λονδίνο να συνεργάζεται με το ελληνικό τμήμα του BBC. Εκείνη ακριβώς την εποχή επεξεργάζεται το «Αξιον Εστί», το οποίο θα εκδοθεί το 1960, αποσπώντας το Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης.
Ο Κωνσταντίνος τού απονέμει το 1965 το παράσημο του «Ταξίαρχου του Φοίνικος» αλλά στη συνείδηση του ελληνικού λαού είναι, πάνω απ’ όλα, ο εκφραστής του ελληνισμού. Λογοπλάστης μοναδικός, ηδονοθήρας των λέξεων, ευδαιμονιστής, ταξιδιώτης, πολυγραφότατος ποιητής πάνω απ’ όλα, στη συλλογή δοκιμίων του «Ανοιχτά Χαρτιά» παραθέτει, σε πρώτο πρόσωπο, όλη του την προσωπική μυθολογία, αναλύει όλη του τη σχέση με την πρωτοπορία και την παράδοση.
Στη διάρκεια της δικτατορίας απέχει από κάθε δημόσια εκδήλωση και ζει τον Μάη του ’68 από κοντά καθώς βρίσκεται εκείνη την εποχή στο Παρίσι ?όπως άλλωστε όλη η ελληνική αστική τάξη με πολιτικές ανησυχίες. Εκεί, επηρεασμένος από τα σύγχρονα πνευματικά ρεύματα και κινήματα, ωριμάζει, αλλάζει τρόπο σκέψης, αποτιμά τη ζωή του και την ποίησή του, σταδιακά στρέφεται σε έναν νεο-ιδεαλισμό, στοιχεία που φαίνονται εμφατικά στη «Μαρία Νεφέλη» του 1978, έργο με το οποίο κάνει σαφή στροφή ύφους και περιεχομένου. Το ενδιαφέρον του μετατίθεται σε φιλοσοφικά και υπαρξιακά ζητήματα, κι όλες του οι συλλογές από τότε και εις στο εξής («Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας», «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου», «Ο μικρός ναυτίλος») χαρακτηρίζονται από εσωστρέφεια και ερμητικότητα.
Το 1974 δέχεται πρόταση από τον στενό του φίλο Κωνσταντίνο Καραμανλή να συμμετάσχει ως βουλευτής Επικρατείας στην πρώτη μεταπολιτευτική Βουλή, κάτι που απορρίπτει, αλλά δέχεται τη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του ΕΙΡΤ. Αρνείται να γίνει μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, αλλά το 1979 κατακτά τη σημαντικότερη διεθνή διάκριση που υπάρχει για λογοτέχνη. Του απονέμεται το βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας και γίνεται ο ίδιος διάσημος και η σύγχρονη ελληνική ποίηση παγκοσμίως αναθεωρεί τη θέση της στον χάρτη των μεγάλων δημιουργών.
Ο κύκλος για τον σπουδαίο αυτόν ποιητή κλείνει στις 18 Μαρτίου του 1995. Πεθαίνει στο σπίτι του στην Αθήνα από ανακοπή καρδιάς. Μέχρι και την τελευταία στιγμή δεν παύει να γράφει και να προσφέρει στην ελληνική γραμματεία έργο υψηλού πνευματικού φρονήματος.
Για ένα μικρό διάστημα γίνεται διευθυντής προγράμματος του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, ενώ κρατά στήλη τεχνοκριτικού στην Καθημερινή. Στο Παρίσι παρακολουθεί μαθήματα φιλοσοφίας στη Σορβόνη. Οταν, το 1948, γίνεται ιδρυτικό μέλος της Association Internationale des Critiques d’ Art, γνωρίζει τον πάπα του σουρεαλισμού Αντρέ Μπρετόν, το πνευματικό του ίνδαλμα Πολ Ελιάρ, τον Καμί, τον ντανταϊστή Τριστάν Τζαρά, και χάρη στον Ελληνα τεχνοκριτικό Ε.Τεριάντ, τους Μιρό, Ματίς, Σαγκάλ, Τζιακομέτι και Πικάσο.
Αφού πρώτα επισκέπτεται τη φρανκική Ισπανία, για χάρη του αγαπημένου του Λόρκα (που είχε ήδη μεταφράσει και δημοσιεύσει στα ελληνικά), η διετία ’50-,51 τον βρίσκει στο Λονδίνο να συνεργάζεται με το ελληνικό τμήμα του BBC. Εκείνη ακριβώς την εποχή επεξεργάζεται το «Αξιον Εστί», το οποίο θα εκδοθεί το 1960, αποσπώντας το Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης.
Ο Κωνσταντίνος τού απονέμει το 1965 το παράσημο του «Ταξίαρχου του Φοίνικος» αλλά στη συνείδηση του ελληνικού λαού είναι, πάνω απ’ όλα, ο εκφραστής του ελληνισμού. Λογοπλάστης μοναδικός, ηδονοθήρας των λέξεων, ευδαιμονιστής, ταξιδιώτης, πολυγραφότατος ποιητής πάνω απ’ όλα, στη συλλογή δοκιμίων του «Ανοιχτά Χαρτιά» παραθέτει, σε πρώτο πρόσωπο, όλη του την προσωπική μυθολογία, αναλύει όλη του τη σχέση με την πρωτοπορία και την παράδοση.
Στη διάρκεια της δικτατορίας απέχει από κάθε δημόσια εκδήλωση και ζει τον Μάη του ’68 από κοντά καθώς βρίσκεται εκείνη την εποχή στο Παρίσι ?όπως άλλωστε όλη η ελληνική αστική τάξη με πολιτικές ανησυχίες. Εκεί, επηρεασμένος από τα σύγχρονα πνευματικά ρεύματα και κινήματα, ωριμάζει, αλλάζει τρόπο σκέψης, αποτιμά τη ζωή του και την ποίησή του, σταδιακά στρέφεται σε έναν νεο-ιδεαλισμό, στοιχεία που φαίνονται εμφατικά στη «Μαρία Νεφέλη» του 1978, έργο με το οποίο κάνει σαφή στροφή ύφους και περιεχομένου. Το ενδιαφέρον του μετατίθεται σε φιλοσοφικά και υπαρξιακά ζητήματα, κι όλες του οι συλλογές από τότε και εις στο εξής («Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας», «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου», «Ο μικρός ναυτίλος») χαρακτηρίζονται από εσωστρέφεια και ερμητικότητα.
Το 1974 δέχεται πρόταση από τον στενό του φίλο Κωνσταντίνο Καραμανλή να συμμετάσχει ως βουλευτής Επικρατείας στην πρώτη μεταπολιτευτική Βουλή, κάτι που απορρίπτει, αλλά δέχεται τη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του ΕΙΡΤ. Αρνείται να γίνει μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, αλλά το 1979 κατακτά τη σημαντικότερη διεθνή διάκριση που υπάρχει για λογοτέχνη. Του απονέμεται το βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας και γίνεται ο ίδιος διάσημος και η σύγχρονη ελληνική ποίηση παγκοσμίως αναθεωρεί τη θέση της στον χάρτη των μεγάλων δημιουργών.
Ο κύκλος για τον σπουδαίο αυτόν ποιητή κλείνει στις 18 Μαρτίου του 1995. Πεθαίνει στο σπίτι του στην Αθήνα από ανακοπή καρδιάς. Μέχρι και την τελευταία στιγμή δεν παύει να γράφει και να προσφέρει στην ελληνική γραμματεία έργο υψηλού πνευματικού φρονήματος.
ΕΙΠΕ:
«Να γιατί γράφω. Γιατί η ποίηση αρχίζει από εκεί που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο θάνατος. Είναι η λήξη μιας ζωής και η έναρξη μιας άλλης, που είναι η ίδια με την πρώτη αλλά που πάει πολύ βαθιά, ως το ακρότατο σημείο που μπόρεσε ν’ ανιχνεύσει η ψυχή, στα σύνορα των αντιθέτων, εκεί που ο Ηλιος κι ο Αδης αγγίζονται. Η ατελεύτητη φορά προς το φως το Φυσικό, που είναι ο Λόγος, και το φως το Ακτιστον, που είναι ο Θεός. Γι’ αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ’ αυτόν που δε γνωρίζω, που είναι ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός ? που ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους και "φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων του Δήμου"» Οδυσσέας Ελύτης.
ΕΓΡΑΨΑΝ:
«Να γιατί γράφω. Γιατί η ποίηση αρχίζει από εκεί που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο θάνατος. Είναι η λήξη μιας ζωής και η έναρξη μιας άλλης, που είναι η ίδια με την πρώτη αλλά που πάει πολύ βαθιά, ως το ακρότατο σημείο που μπόρεσε ν’ ανιχνεύσει η ψυχή, στα σύνορα των αντιθέτων, εκεί που ο Ηλιος κι ο Αδης αγγίζονται. Η ατελεύτητη φορά προς το φως το Φυσικό, που είναι ο Λόγος, και το φως το Ακτιστον, που είναι ο Θεός. Γι’ αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ’ αυτόν που δε γνωρίζω, που είναι ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός ? που ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους και "φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων του Δήμου"» Οδυσσέας Ελύτης.
ΕΓΡΑΨΑΝ:
To Αιγαίο του Ελύτη:«Κέντρο της καλλιτεχνικής ενέργειας στην Ελλάδα, χιλιάδες χρόνια τώρα, κι από την εποχή της αυγής των πολιτισμών, υπήρξε το Αιγαίο. Εκεί, στη γαλάζια λεκάνη που ενώνει και χωρίζει συνάμα τις τρεις ιστορικές ηπείρους, συντελέστηκαν ανέκαθεν οι πιο τολμηρές κι οι πιο γόνιμες συναντήσεις του πνεύματος. Ο Ελληνισμός, παρών πάντοτε στα χείλη της λεκάνης αυτής (και τότε μονάχα όντας σε θέση να ολοκληρώνει το νόημα της αποστολής του μέσα στον κόσμο), γινόταν ο ενσυνείδητος λειτουργός μιας ακατάπαυστης αφομοιωτικής ενέργειας, που με υλικό παρμένο από την Ανατολή και τη Δύση εξακολουθητικά πλαστουργούσε πρότυπα πολιτισμού, διάφορα και στην ουσία και στη μορφή από κείνα που του είχαν χρησιμεύσει για πρώτη ύλη».
Χρήστος Παρίδης στο" ΕΘΝΟΣ"
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009
Παρασκευή 14 Αυγούστου 2009
ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ...
(ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ)EΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΩΝΑΣΕΙΟ...
«Ειδεχθές έγκλημα εις βάρος δεκάδων ανθρώπων που αγωνιούν στις λίστες αναμονής για ένα μόσχευμα καρδιάς συντελείται στο Ωνάσειο. Η μοναδική στη χώρα μονάδα μεταμοσχεύσεων...
για πρώτη φορά στα χρονικά, έκλεισε για πέντε εβδομάδες λόγω... διακοπών. Όπως αποκαλύπτει ο «ΚτΕ», το διάστημα αυτό χάθηκαν πέντε μοσχεύματα που θα έδιναν ευκαιρία ζωής σε συνανθρώπους μας οι οποίοι βρίσκονται στο τελικό στάδιο καρδιακής ανεπάρκειας. Οι ανευθυνο-υπεύθυνοι του Ωνασείου απέρριπταν τα μοσχεύματα επικαλούμενοι με θράσος ως επαρκή λόγο τις διακοπές τους........»
ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ....
Δευτέρα 10 Αυγούστου 2009
Τα 100 Καλύτερα Βιβλία Παραλίας, Ever
Όπως τα επελεξαν 16.000 ακροατές της Δημόσιας Ραδιοφωνίας των ΗΠΑ (δηλαδή ένα αρκετά διαβασμένο και "αριστερόστροφο"(!?) κοινό)
1. The Harry Potter series, by J.K. Rowling
2. To Kill a Mockingbird, by Harper Lee
3. The Kite Runner, by Khaled Hosseini
4. Bridget Jones's Diary, by Helen Fielding
5. Pride and Prejudice, by Jane Austen
6. Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood, by Rebecca Wells
7. The Great Gatsby, by F. Scott Fitzgerald
8. The Hitchhiker's Guide to the Galaxy, by Douglas Adams
9. Fried Green Tomatoes at the Whistle Stop Cafe, by Fannie Flagg
10. The Poisonwood Bible, by Barbara Kingsolver
11. The Time Traveler's Wife, by Audrey Niffenegger
12. Life of Pi, by Yann Martel
13. The Joy Luck Club, by Amy Tan
14. The Hobbit, by J.R.R. Tolkien
15. The Catcher in the Rye, by J.D. Salinger
16. Gone with the Wind, by Margaret Mitchell
17. Bel Canto, by Ann Patchett
18. The Lord of the Rings, by J.R.R. Tolkien
19. Middlesex, by Jeffrey Eugenides
20. Water for Elephants, by Sara Gruen
21. The Adventures of Huckleberry Finn, by Mark Twain
22. The Bean Trees, by Barbara Kingsolver
23. The No. 1 Ladies' Detective Agency, by Alexander McCall Smith
24. The World According to Garp, by John Irving
25. Catch-22, by Joseph Heller
26. The Prince of Tides, by Pat Conroy
27. Like Water for Chocolate, by Laura Esquivel
28. The Princess Bride, by William Goldman
29. The Accidental Tourist, by Anne Tyler
30. Twilight, by Stephenie Meyer
31. A Confederacy of Dunces, by John Kennedy Toole
32. East of Eden, by John Steinbeck
33. The Red Tent, by Anita Diamant
34. Beach Music, by Pat Conroy
35. One Hundred Years of Solitude, by Gabriel Garcia Marquez
36. Rebecca, by Daphne Du Maurier
37. Ender's Game, by Orson Scott Card
38. Lonesome Dove, by Larry McMurtry
39. The Thorn Birds, by Colleen McCullough
40. The Amazing Adventures of Kavalier & Clay, by Michael Chabon
41. Pillars of the Earth, by Ken Follett
42. Anna Karenina, by Leo Tolstoy
43. Interview with the Vampire, by Anne Rice
44. Cold Mountain, by Charles Frazier
45. Empire Falls, by Richard Russo
46. Under the Tuscan Sun, by Frances Mayes
47. The Count of Monte Cristo, by Alexandre Dumas
48. Even Cowgirls Get the Blues, by Tom Robbins
49. I Know This Much Is True, by Wally Lamb
50. Murder on the Orient Express, by Agatha Christie
51. Little Women, by Louisa May Alcott
52. The Stand, by Stephen King
53. She's Come Undone, by Wally Lamb
54. Dune, by Frank Herbert
55. The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society, by Mary Ann Shaffer and Annie Barrows
56. Love in the Time of Cholera, by Gabriel Garcia Marquez
57. Alice's Adventures in Wonderland, by Lewis Carroll
58. Lolita, by Vladimir Nabokov
59. The Godfather, by Mario Puzo
60. A Tree Grows in Brooklyn, by Betty Smith
61. Animal Dreams, by Barbara Kingsolver
62. Jaws, by Peter Benchley
63. Good in Bed, by Jennifer Weiner
64. Angle of Repose, by Wallace Stegner
65. Snow Falling on Cedars, by David Guterson
66. The Old Man and the Sea, by Ernest Hemingway
67. The Fountainhead, by Ayn Rand
68. Breakfast of Champions, by Kurt Vonnegut
69. Cat's Cradle, by Kurt Vonnegut
70. The Big Sleep, by Raymond Chandler
71. The Sun Also Rises, by Ernest Hemingway
72. The Hunt for Red October, by Tom Clancy
73. Cold Sassy Tree, by Olive Ann Burns
74. The Lord of the Flies, by William Golding
74. Bonfire of the Vanities, by Tom Wolfe [tie]
76. Wuthering Heights, by Emily Bronte
77. Outlander, by Diana Gabaldon
78. The Shell Seekers, by Rosamunde Pilcher
79. Prodigal Summer, by Barbara Kingsolver
80. Eye of the Needle, by Ken Follett
81. Cannery Row, by John Steinbeck
81. The Pilot's Wife, by Anita Shreve [tie]
83. All the Pretty Horses, by Cormac McCarthy
84. The Girl with the Dragon Tattoo, by Stieg Larsson
85. The Little Prince, by Antoine De Saint-Exupery
86. The Road, by Cormac McCarthy
87. One for the Money, by Janet Evanovich
88. Shogun, by James Clavell
89. Dracula, by Bram Stoker
90. The Unbearable Lightness of Being, by Milan Kundera
91. Presumed Innocent, by Scott Turow
92. Franny and Zooey, by J.D. Salinger
93. The Secret History, by Donna Tartt
94. Dead Until Dark, by Charlaine Harris
95. Summer Sisters, by Judy Blume
96. The Shining, by Stephen King
97. How Stella Got Her Groove Back, by Terry McMillan
98. Lamb, by Christopher Moore
99. Sick Puppy, by Carl Hiaasen
100. Treasure Island, by Robert Louis Stevenson
2. To Kill a Mockingbird, by Harper Lee
3. The Kite Runner, by Khaled Hosseini
4. Bridget Jones's Diary, by Helen Fielding
5. Pride and Prejudice, by Jane Austen
6. Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood, by Rebecca Wells
7. The Great Gatsby, by F. Scott Fitzgerald
8. The Hitchhiker's Guide to the Galaxy, by Douglas Adams
9. Fried Green Tomatoes at the Whistle Stop Cafe, by Fannie Flagg
10. The Poisonwood Bible, by Barbara Kingsolver
11. The Time Traveler's Wife, by Audrey Niffenegger
12. Life of Pi, by Yann Martel
13. The Joy Luck Club, by Amy Tan
14. The Hobbit, by J.R.R. Tolkien
15. The Catcher in the Rye, by J.D. Salinger
16. Gone with the Wind, by Margaret Mitchell
17. Bel Canto, by Ann Patchett
18. The Lord of the Rings, by J.R.R. Tolkien
19. Middlesex, by Jeffrey Eugenides
20. Water for Elephants, by Sara Gruen
21. The Adventures of Huckleberry Finn, by Mark Twain
22. The Bean Trees, by Barbara Kingsolver
23. The No. 1 Ladies' Detective Agency, by Alexander McCall Smith
24. The World According to Garp, by John Irving
25. Catch-22, by Joseph Heller
26. The Prince of Tides, by Pat Conroy
27. Like Water for Chocolate, by Laura Esquivel
28. The Princess Bride, by William Goldman
29. The Accidental Tourist, by Anne Tyler
30. Twilight, by Stephenie Meyer
31. A Confederacy of Dunces, by John Kennedy Toole
32. East of Eden, by John Steinbeck
33. The Red Tent, by Anita Diamant
34. Beach Music, by Pat Conroy
35. One Hundred Years of Solitude, by Gabriel Garcia Marquez
36. Rebecca, by Daphne Du Maurier
37. Ender's Game, by Orson Scott Card
38. Lonesome Dove, by Larry McMurtry
39. The Thorn Birds, by Colleen McCullough
40. The Amazing Adventures of Kavalier & Clay, by Michael Chabon
41. Pillars of the Earth, by Ken Follett
42. Anna Karenina, by Leo Tolstoy
43. Interview with the Vampire, by Anne Rice
44. Cold Mountain, by Charles Frazier
45. Empire Falls, by Richard Russo
46. Under the Tuscan Sun, by Frances Mayes
47. The Count of Monte Cristo, by Alexandre Dumas
48. Even Cowgirls Get the Blues, by Tom Robbins
49. I Know This Much Is True, by Wally Lamb
50. Murder on the Orient Express, by Agatha Christie
51. Little Women, by Louisa May Alcott
52. The Stand, by Stephen King
53. She's Come Undone, by Wally Lamb
54. Dune, by Frank Herbert
55. The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society, by Mary Ann Shaffer and Annie Barrows
56. Love in the Time of Cholera, by Gabriel Garcia Marquez
57. Alice's Adventures in Wonderland, by Lewis Carroll
58. Lolita, by Vladimir Nabokov
59. The Godfather, by Mario Puzo
60. A Tree Grows in Brooklyn, by Betty Smith
61. Animal Dreams, by Barbara Kingsolver
62. Jaws, by Peter Benchley
63. Good in Bed, by Jennifer Weiner
64. Angle of Repose, by Wallace Stegner
65. Snow Falling on Cedars, by David Guterson
66. The Old Man and the Sea, by Ernest Hemingway
67. The Fountainhead, by Ayn Rand
68. Breakfast of Champions, by Kurt Vonnegut
69. Cat's Cradle, by Kurt Vonnegut
70. The Big Sleep, by Raymond Chandler
71. The Sun Also Rises, by Ernest Hemingway
72. The Hunt for Red October, by Tom Clancy
73. Cold Sassy Tree, by Olive Ann Burns
74. The Lord of the Flies, by William Golding
74. Bonfire of the Vanities, by Tom Wolfe [tie]
76. Wuthering Heights, by Emily Bronte
77. Outlander, by Diana Gabaldon
78. The Shell Seekers, by Rosamunde Pilcher
79. Prodigal Summer, by Barbara Kingsolver
80. Eye of the Needle, by Ken Follett
81. Cannery Row, by John Steinbeck
81. The Pilot's Wife, by Anita Shreve [tie]
83. All the Pretty Horses, by Cormac McCarthy
84. The Girl with the Dragon Tattoo, by Stieg Larsson
85. The Little Prince, by Antoine De Saint-Exupery
86. The Road, by Cormac McCarthy
87. One for the Money, by Janet Evanovich
88. Shogun, by James Clavell
89. Dracula, by Bram Stoker
90. The Unbearable Lightness of Being, by Milan Kundera
91. Presumed Innocent, by Scott Turow
92. Franny and Zooey, by J.D. Salinger
93. The Secret History, by Donna Tartt
94. Dead Until Dark, by Charlaine Harris
95. Summer Sisters, by Judy Blume
96. The Shining, by Stephen King
97. How Stella Got Her Groove Back, by Terry McMillan
98. Lamb, by Christopher Moore
99. Sick Puppy, by Carl Hiaasen
100. Treasure Island, by Robert Louis Stevenson
Κυριακή 9 Αυγούστου 2009
Λογοτεχνική βραδιά από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
Οι εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα», ο πολυχώρος «Μεταλλείο» και η συγγραφέας Σόνια Ζαχαράτου παρουσιάζουν το βιβλίο της ΤΡΕΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ (ΚΑΙ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ) τη Δευτέρα 10 Αυγούστου 2009, στις 9:00 μ.μ., στο «Μεταλλείο» (Λιβάδι Σερίφου)
Για το βιβλίο θα μιλήσουν: Κώστας Αριστόπουλος, σκηνοθέτης και Αθηνά Ραπίτου, δημοσιογράφος
Αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσουν οι ηθοποιοί: Ειρήνη Ιγγλέση και Μαρία Κουμπάνη.
Τρίτη 28 Ιουλίου 2009
AΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ!
Μια νέα (απ΄όσο ξέρουμε)προσπάθεια ξεκίνησε από φίλους του βιβλίου: Είναι η κίνηση "ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΤΟ - THE MOBILE BOOKS" οι οποίοι μας προτρέπουν στα εξής:
-Κάποια από τα βιβλία που διαβάσαμε να τα διαθέτουμε δωρεάν για να τα διαβάσουν και άλλοι αφήνοντάς τα σε προσβάσιμα σημεία στο κοινό (π.χ. σταθμούς μετρό, λεωφορείων, τρένων, υπηρεσίες, σχολές ακόμη και σε καφετέριες ή οπουδήποτε που δεν θα καταστραφούν.)
-Αν θέλουμε, για να παρακολουθήσουμε την πορεία των βιβλίων, να ενημερώσουμε το: themobilbooks@gmail.com
Πού βρήκαμε ποιο βιβλίο και πότε;
Τις εντυπώσεις μας γι΄αυτό (σύντομη κριτική)
Πού το αφήσαμε.
-Μπορείτε να κάνετε το ίδιο αφήνοντας κάποιο δικό σας βιβλίο. (Ενημερώστε γι΄αυτό στο themobilbooks@gmail.com)
"Απελευθερώστε" λοιπόν τα βιβλία που δεν σας χρειάζονται και αφήστε τα να ταξιδέψουν!
Παρασκευή 24 Ιουλίου 2009
Οι γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης 2009
24-25/7, Ηλεία, Οι γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης 2009
Π ο λ ι τ ι σ μ ό ς κ α ι π ε ρ ι β ά λ λ ο ν
Από αυτή τη χρονιά τα καλοκαίρια στην ορεινή Ηλεία θα έχουν τις δικές τους γιορτές μουσικής και πολιτισμού, Γιορτές που θα συνδυάζουν το φυσικό περιβάλλον με την ιστορία της περιοχής. Στις Μηλιές Ηλείας Δήμου Φολόης, στο δρόμο Μηλεών – Νεράιδας, όπου είναι οι πηγές του ποταμού Ενιπέα, γνωστές σαν Άβρα, θα πραγματοποιηθούν φέτος οι Γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης. Περιοχή με σπάνια φυσική ομορφιά που την ενισχύουν οι αφηγήσεις των ντόπιων για τους νερόμυλους της Άβρας, τις νεροτριβές αλλά και τις… νεράιδες.
Ο Ενιπέας κατά τη μυθολογία ήταν ωραιότατος ποτάμιος θεός, που τον ερωτεύθηκε η Τυρώ, κόρη του βασιλιά της Ήλιδας, Σαλμωνέα. Αυτός όμως δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά της, έτσι λοιπόν βρήκε την ευκαιρία ο Ποσειδώνας που ήταν ερωτευμένος μαζί της και παίρνοντας την όψη του Ενιπέα την έκανε δική του στις εκβολές του ποταμού. (Όμηρος: Οδύσσεια λ - 235) . Ακόμη και σήμερα οι τοπικοί μύθοι μιλούν για τον Ενιπέα, έναν ωραίο άνδρα να λούζεται στα νερά του ποταμού.
Στο οροπέδιο Φολόη υπάρχει ένα από τα μεγαλύτερα και σπανιότερα δάση, μοναδικό στα Βαλκάνια όπου κυριαρχεί η ευθύκορμη βελανιδιά (δρυς), την οποία ο λαός της περιοχής ονόμασε Κάπελη, που σημαίνει πυκνό δάσος . Το δρυοδάσος της Φολόης, μυθικός τόπος κατοικίας των Κενταύρων, πήρε το όνομά του από τον Κένταυρο Φόλο. Σύμφωνα με την μυθολογία (Απολλόδωρος: Βιβλιοθήκη Β΄) ο Ηρακλής περνώντας από τη Φολόη για να πιάσει τον Ερυμάνθιο κάπρο, φιλοξενήθηκε από τον Κένταυρο Φόλο ο οποίος του προσέφερε κρασί που πήρε από το κοινό πιθάρι των Κενταύρων.
Οι Γιορτές του Ενιπέα και τις Φολόης θα προσπαθήσουν να βρούμε όλα αυτά τα κρυφά δρομάκια της φύσης που μας οδηγούν μέσα της, στις σπηλιές της, στους ίσκιους της, στους μύλους της αλλά και στα κρυφά δρομάκια της ψυχής και της μνήμης μας. Να σταθούμε ενάντια στις οποιεσδήποτε αυθαιρεσίες της εξουσίας, δημόσιας και ιδιωτικής, που κακοποιούν και σκοτώνουν αυτό που η φύση με την πανάρχαια της υπομονή μας έδωσε.
Σκοπός αυτής της προσπάθειας, που διοργανώνει το μουσικό περιοδικό Μετρονόμος, είναι να φέρει στο προσκήνιο τον πολιτισμό του ανθρώπου στην παραγωγή, στη ζωή, στην έκφρασή του, ότι απέμεινε δηλαδή, αν απέμεινε, μετά από τη λεηλασία που υπέστησαν, το διασυρμό και την σπατάλη, από μια σύγχρονη, παχουλή και αναιδή πολιτιστική κατάσταση που ορίζει την υπερβολή και την πρόσθεση ως προϋπόθεση ύπαρξης οποιασδήποτε εκφραστικής προσπάθειας.
Τα Νερά και οι Νεράϊδες είναι για φέτος η βασική ιδέα που γύρω της θα πραγματοποιηθούν Οι γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης. Την Παρασκευή 24 Ιουλίου οι γιορτές θα είναι αφιερωμένες στα Νερά και το Σάββατο στις 25 Ιουλίου στις Νεράιδες. Αφηγήσεις, μικρά δρώμενα , εικόνες και ζωγραφιές από ανθρώπους του τόπου θα συνθέσουν αυτή την προσπάθεια. Στο τέλος κάθε βραδιάς θα ακολουθήσει μουσική παράσταση από δύο «νεράιδες» του σύγχρονου τραγουδιού μας, που αντιστοιχούν με τη θεματική των γιορτών: Την κυρία Σοφία Παπάζογλου πλαισιομένη από τους μουσικούς Ντάσο Κούρτι, ακορντεόν και Βασίλη Κετεντζόγλου, κιθάρα και την κυρία Λιζέτα Καλημέρη με τους Μουσικώς Χύμα
Π ο λ ι τ ι σ μ ό ς κ α ι π ε ρ ι β ά λ λ ο ν
Από αυτή τη χρονιά τα καλοκαίρια στην ορεινή Ηλεία θα έχουν τις δικές τους γιορτές μουσικής και πολιτισμού, Γιορτές που θα συνδυάζουν το φυσικό περιβάλλον με την ιστορία της περιοχής. Στις Μηλιές Ηλείας Δήμου Φολόης, στο δρόμο Μηλεών – Νεράιδας, όπου είναι οι πηγές του ποταμού Ενιπέα, γνωστές σαν Άβρα, θα πραγματοποιηθούν φέτος οι Γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης. Περιοχή με σπάνια φυσική ομορφιά που την ενισχύουν οι αφηγήσεις των ντόπιων για τους νερόμυλους της Άβρας, τις νεροτριβές αλλά και τις… νεράιδες.
Ο Ενιπέας κατά τη μυθολογία ήταν ωραιότατος ποτάμιος θεός, που τον ερωτεύθηκε η Τυρώ, κόρη του βασιλιά της Ήλιδας, Σαλμωνέα. Αυτός όμως δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά της, έτσι λοιπόν βρήκε την ευκαιρία ο Ποσειδώνας που ήταν ερωτευμένος μαζί της και παίρνοντας την όψη του Ενιπέα την έκανε δική του στις εκβολές του ποταμού. (Όμηρος: Οδύσσεια λ - 235) . Ακόμη και σήμερα οι τοπικοί μύθοι μιλούν για τον Ενιπέα, έναν ωραίο άνδρα να λούζεται στα νερά του ποταμού.
Στο οροπέδιο Φολόη υπάρχει ένα από τα μεγαλύτερα και σπανιότερα δάση, μοναδικό στα Βαλκάνια όπου κυριαρχεί η ευθύκορμη βελανιδιά (δρυς), την οποία ο λαός της περιοχής ονόμασε Κάπελη, που σημαίνει πυκνό δάσος . Το δρυοδάσος της Φολόης, μυθικός τόπος κατοικίας των Κενταύρων, πήρε το όνομά του από τον Κένταυρο Φόλο. Σύμφωνα με την μυθολογία (Απολλόδωρος: Βιβλιοθήκη Β΄) ο Ηρακλής περνώντας από τη Φολόη για να πιάσει τον Ερυμάνθιο κάπρο, φιλοξενήθηκε από τον Κένταυρο Φόλο ο οποίος του προσέφερε κρασί που πήρε από το κοινό πιθάρι των Κενταύρων.
Οι Γιορτές του Ενιπέα και τις Φολόης θα προσπαθήσουν να βρούμε όλα αυτά τα κρυφά δρομάκια της φύσης που μας οδηγούν μέσα της, στις σπηλιές της, στους ίσκιους της, στους μύλους της αλλά και στα κρυφά δρομάκια της ψυχής και της μνήμης μας. Να σταθούμε ενάντια στις οποιεσδήποτε αυθαιρεσίες της εξουσίας, δημόσιας και ιδιωτικής, που κακοποιούν και σκοτώνουν αυτό που η φύση με την πανάρχαια της υπομονή μας έδωσε.
Σκοπός αυτής της προσπάθειας, που διοργανώνει το μουσικό περιοδικό Μετρονόμος, είναι να φέρει στο προσκήνιο τον πολιτισμό του ανθρώπου στην παραγωγή, στη ζωή, στην έκφρασή του, ότι απέμεινε δηλαδή, αν απέμεινε, μετά από τη λεηλασία που υπέστησαν, το διασυρμό και την σπατάλη, από μια σύγχρονη, παχουλή και αναιδή πολιτιστική κατάσταση που ορίζει την υπερβολή και την πρόσθεση ως προϋπόθεση ύπαρξης οποιασδήποτε εκφραστικής προσπάθειας.
Τα Νερά και οι Νεράϊδες είναι για φέτος η βασική ιδέα που γύρω της θα πραγματοποιηθούν Οι γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης. Την Παρασκευή 24 Ιουλίου οι γιορτές θα είναι αφιερωμένες στα Νερά και το Σάββατο στις 25 Ιουλίου στις Νεράιδες. Αφηγήσεις, μικρά δρώμενα , εικόνες και ζωγραφιές από ανθρώπους του τόπου θα συνθέσουν αυτή την προσπάθεια. Στο τέλος κάθε βραδιάς θα ακολουθήσει μουσική παράσταση από δύο «νεράιδες» του σύγχρονου τραγουδιού μας, που αντιστοιχούν με τη θεματική των γιορτών: Την κυρία Σοφία Παπάζογλου πλαισιομένη από τους μουσικούς Ντάσο Κούρτι, ακορντεόν και Βασίλη Κετεντζόγλου, κιθάρα και την κυρία Λιζέτα Καλημέρη με τους Μουσικώς Χύμα
ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Από την Ελένη Σαραντίτη
Βιβλία για την προσχολική και πρωτοσχολική ηλικία
**Μπριγκίττε Βένινγκερ(Ανθολόγηση)
28 ιστορίες για καληνύχτα
απόδοση: Ιωάννα Μεϊτάνη
εικονογράφηση: Εύα Θάρλετ
εκδ. Πατάκη, σελ. 128, πολύχρ., δεμ., 15,90 ευρώ
Ο γερο-αρκούδος είδε το φεγγάρι στον ουρανό και το πέρασε για κηρήθρα. Τη λαχτάρησε. Κοιτώντας όμως ψηλά είδε κάτι φωτεινό να πλησιάζει κι έπειτα να προσγειώνεται δίπλα του· ένα παιδάκι με ένα αστέρι στο σκουφί. «Εγώ είμαι ο Αρκούδος» είπε στον νεοφερμένο και υποκλίθηκε. «Εσύ μήπως είσαι σερίφης του ουρανού;». Το παιδάκι όμως ήταν μαθητευόμενος φύλακας-άγγελος. Προπονήσεις στις πτήσεις, γλώσσα αγγελική κ.λπ. δύσκολα. Παιδί και Αρκούδος έγιναν φίλοι και συμφώνησαν να συναντιούνται κάθε βράδυ και να φέρνουν εναλλάξ από μια καλή, σύντομη ιστορία. Ετσι απολαμβάνουμε κι εμείς τις είκοσι οκτώ ιστοριούλες, η μια ωραιότερη από την άλλη, με ήρωες ανθρώπους ή ζώα, με δέντρα και παιχνίδια, απλές, χαρούμενες, αστείες, γραμμένες από δεκατρείς γνωστούς (ξένους) συγγραφείς. Τις ιστορίες εικονογράφησε μοναδικά η σπουδαία Εύα Θάρλετ.
**Kate Bernheimer
Το κορίτσι με τα κουρδιστά όνειρα
μτφρ.: Ευγενία Κολυδά
εικονογράφηση: Nicoletta Ceccoli
εκδ. Μοντέρνοι Καιροί, σελ. 44, πολύχρ., δεμ., 9,90 ευρώ
Να πούμε εξαρχής ότι οι ζωγραφιές της Nicoletta Ceccoli, γνωστής από την πάντοτε ποιοτική δουλειά της, εδώ είναι πανέμορφες. Αισθητικές και απολαυστικές. Αλλά ολόκληρο το βιβλίο είναι ξεχωριστό, παραπέμπει στα ωραία, αξέχαστα παιδικά όνειρα.Στο Μουσείο Παιχνιδιών υπάρχει ένα κάστρο. Μες στο κάστρο βρίσκεται μια όμορφη μικρούλα. Με πρόσωπο λαμπερό, φίνο σαν πορσελάνη. Τα παιδιά σταματούν να θαυμάσουν την κούκλα κι αυτή παύει να στενοχωριέται. Λαχταρά τη συντροφιά. Και συνεχώς κοιτάζει τα παιδιά. Αν και το κάστρο της είναι θαυμάσιο και την περιβάλλουν ωραία πράγματα, αν και αγαπά τη μουσική, τα βράδια, όταν το μουσείο κλείνει, μελαγχολεί. Γι' αυτό προσπαθεί να βρει μια φίλη· ή έστω τη φωτογραφία μιας φίλης. Απευθύνεται στα παιδιά και ονειρεύεται επισκέψεις και φωτογραφίες με αφιερώσεις...Ευαίσθητο και ποιητικό.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ
Βιβλία για την προσχολική και πρωτοσχολική ηλικία
**Μπριγκίττε Βένινγκερ(Ανθολόγηση)
28 ιστορίες για καληνύχτα
απόδοση: Ιωάννα Μεϊτάνη
εικονογράφηση: Εύα Θάρλετ
εκδ. Πατάκη, σελ. 128, πολύχρ., δεμ., 15,90 ευρώ
Ο γερο-αρκούδος είδε το φεγγάρι στον ουρανό και το πέρασε για κηρήθρα. Τη λαχτάρησε. Κοιτώντας όμως ψηλά είδε κάτι φωτεινό να πλησιάζει κι έπειτα να προσγειώνεται δίπλα του· ένα παιδάκι με ένα αστέρι στο σκουφί. «Εγώ είμαι ο Αρκούδος» είπε στον νεοφερμένο και υποκλίθηκε. «Εσύ μήπως είσαι σερίφης του ουρανού;». Το παιδάκι όμως ήταν μαθητευόμενος φύλακας-άγγελος. Προπονήσεις στις πτήσεις, γλώσσα αγγελική κ.λπ. δύσκολα. Παιδί και Αρκούδος έγιναν φίλοι και συμφώνησαν να συναντιούνται κάθε βράδυ και να φέρνουν εναλλάξ από μια καλή, σύντομη ιστορία. Ετσι απολαμβάνουμε κι εμείς τις είκοσι οκτώ ιστοριούλες, η μια ωραιότερη από την άλλη, με ήρωες ανθρώπους ή ζώα, με δέντρα και παιχνίδια, απλές, χαρούμενες, αστείες, γραμμένες από δεκατρείς γνωστούς (ξένους) συγγραφείς. Τις ιστορίες εικονογράφησε μοναδικά η σπουδαία Εύα Θάρλετ.
**Kate Bernheimer
Το κορίτσι με τα κουρδιστά όνειρα
μτφρ.: Ευγενία Κολυδά
εικονογράφηση: Nicoletta Ceccoli
εκδ. Μοντέρνοι Καιροί, σελ. 44, πολύχρ., δεμ., 9,90 ευρώ
Να πούμε εξαρχής ότι οι ζωγραφιές της Nicoletta Ceccoli, γνωστής από την πάντοτε ποιοτική δουλειά της, εδώ είναι πανέμορφες. Αισθητικές και απολαυστικές. Αλλά ολόκληρο το βιβλίο είναι ξεχωριστό, παραπέμπει στα ωραία, αξέχαστα παιδικά όνειρα.Στο Μουσείο Παιχνιδιών υπάρχει ένα κάστρο. Μες στο κάστρο βρίσκεται μια όμορφη μικρούλα. Με πρόσωπο λαμπερό, φίνο σαν πορσελάνη. Τα παιδιά σταματούν να θαυμάσουν την κούκλα κι αυτή παύει να στενοχωριέται. Λαχταρά τη συντροφιά. Και συνεχώς κοιτάζει τα παιδιά. Αν και το κάστρο της είναι θαυμάσιο και την περιβάλλουν ωραία πράγματα, αν και αγαπά τη μουσική, τα βράδια, όταν το μουσείο κλείνει, μελαγχολεί. Γι' αυτό προσπαθεί να βρει μια φίλη· ή έστω τη φωτογραφία μιας φίλης. Απευθύνεται στα παιδιά και ονειρεύεται επισκέψεις και φωτογραφίες με αφιερώσεις...Ευαίσθητο και ποιητικό.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)